الشيخ حسين المظاهري
49
روزه، سلوك پرهيزكاران (فارسى)
در محضر پروردگار توبه مىنمايند ، « 1 » ضرورت توبه براى افراد معمولى بيشتر روشن مىگردد . در طول تاريخ بسيار بودهاند كسانى كه با توبه از شقاوت و تيرهبختى به سعادت و خوشبختى دست يافته و راه سير و سلوك را به خوبى طى كردهاند . حر بن يزيد رياحىاوّلين كسىبود كه بدن اهل بيت ( ع ) را در كربلا لرزاند و راه را بر آنان بست . گناه خيلى بزرگ است . ناگهان روز عاشورا متوجه گناه بزرگ خود شد و فهميد چه كرده است . و مهمتر اينكه دانست چه بايد بكند و از رحمت الهى و لطف امام زمان خود مأيوس نشد . لذا با بدن لرزان و سرافكنده و خجالت زده خدمت امام حسين ( ع ) آمد . وقتىخدمت آن حضرت رسيد و توبه كرد ، حضرت به او فرمودند : تو را بخشيدم . او باورش نمىشد و از امام ( ع ) خواست تا اجازه دهند به ميدان رود و در راه خدا شهيد شود . به جايىرسيد كه امروز همة ما در مقابل قبر ايشان مىايستيم و مىگوييم : پدر و مادرم فداىشما . و او را شفيع درگاه امام حسين ( ع ) قرار مىدهيم . و همان گونه كه به حضرت ابالفضل العباس ( ع ) مىگوييم : « يا كاشف الكرب عن وجه الحسين ( ع ) اكشف كربى به حق اخيك الحسين ( ع ) » خطاب به جناب حر نيز مىگوييم : « يا كاشف الكرب عن وجه الحسين ( ع ) ، اكشف كربى به حق مولاك الحسين ( ع ) » . هركه بتواند اين گونه نظر امام زمانش را جلب كند ، حتماً او را خواهند بخشيد و به درجات عالى خواهد رسيد . رحمت الهى مثل باران بر سر همه مى بارد . اين انسان است كه بايد براى دريافت اين رحمت زمينه سازى كند و خود را در معرض آن قرار دهد . و گرنه اگر
--> ( 1 ) . مستدركالوسائل ، ج 5 ، ص 320 .